Maciej Chojnacki

Scenograf. Studiował w Wydziałach Grafiki i Malarstwa Akademii Sztuk Pięknych w Gdańsku, był stypendystą Wydziału Scenografii The Bezalel Academy of Arts and Design w Jerozolimie i Sant Gallen Hochschule w Szwajcarii.

Debiutował scenografią do „Ulicy Gagarina” Gregory’ego Burke’a w reż. Feliksa Falka w Teatrze Wybrzeże w Gdańsku (2003). Współpracuje z teatrami w całym kraju, jest autorem scenografii do ponad czterdziestu spektakli na scenach Teatru Wybrzeże („Zwyczajne szaleństwa” Petra Zelenki w reż. Krzysztofa Rekowskiego, 2003; „Przed odejściem w stan…” Thomasa Bernharda w reż. Grzegorza Wiśniewskiego, 2004; „Szeks show presents Yorick” wg Williama Shakespeare’a w reż. Moniki Strzępki, 2005; „Szef wszystkich szefów” Larsa von Triera, 2009 i „Kasia z Heilbronnu” Heinricha von Kleista, 2011, w reż. Rekowskiego; „Nie-Boska komedia” Zygmunta Krasińskiego w reż. Adama Nalepy, 2011), warszawskiego Teatru Powszechnego im. Zygmunta Hübnera („Gruba świnia” Neila LaBute’a w reż. Rekowskiego, 2007; „Salamandra” Niklasa Rådströma w reż. Adama Guzińskiego, 2010), Teatru im. Jana Kochanowskiego w Opolu („Nieśmiałyna dworze” Tirso de Moliny, 2007 i „Sędziowie” Stanisława Wyspiańskiego, 2007, w reż. Rekowskiego; „Wiśniowy sad” Antona Czechowa, 2008 i „Czego nie widać” Michaela Frayna, 2008, w reż. Tomasza Koniny) i Teatru im. Cypriana Kamila Norwida w Jeleniej Górze („Honor Samuraja” Adama Rappa w reż. Strzępki, 2005; „Romeo i Julia” Shakespeare’a w reż. Rekowskiego, 2006). Stworzył scenografię do wielu przedstawień wyreżyserowanych przez Małgorzatę Bogajewską w Teatrze Narodowym w Warszawie („Daily Soup” Amanity Muskarii, 2007), łódzkim Teatrze im. Stefana Jaracza („Osaczeni” Władimira Zujewa, 2007; „Zszywanie” Antony’ego Neilsona, 2008; „Bramy raju” Jerzego Andrzejewskiego, 2009), warszawskim Powszechnym („Językami mówić będą” Andrew Bovella, 2008; „Espresso” Lucii Frangione, 2011), Teatrze im. Wilama Horzycy w Toruniu („Hamlet” Shakespeare’a, 2008), w Teatrze Studyjnym Państwowej Wyższej Szkoły Filmowej, Telewizyjnej i Teatralnej im. Leona Schillera w Łodzi („Plastelina” Wasilija Sigariewa, 2010; „Roberto Zucco” Bernarda Marie-Koltèsa, 2012) i w Teatrze Bagatela im. Tadeusza Boya-Żeleńskiego w Krakowie („Barbelo” Biljany Srbljanović, 2011). Za scenografię do „Sędziów” i „Nieśmiałego na dworze” otrzymał Nagrodę Artystyczną Złota Maska Opolszczyzny i Śląska (2008), a za scenografię do „Osaczonych” – wyróżnienie VIII Ogólnopolskiego Festiwalu Dramaturgii Współczesnej „Rzeczywistość przedstawiona” (Zabrze, 2008).



Strona korzysta z plików cookies w celu realizacji usług i zgodnie z Polityką Prywatności.

Możesz określić warunki przechowywania lub dostępu do plików cookies w Twojej przeglądarce.